نيز بگيرد . ( مسأله 330 ) : لازم نيست جبيره از جنس چيزهائى باشد كه نماز در آن جايز است . بلكه اگر از حرير يا از اجزاء حيواني كه خوردن گوشت آن جايز نيست ولى طاهر است ، باشد ، مسح بر آن نيز جايز است . ( مسأله 331 ) : كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ، وهنگام وضو دست تر روى آن كشيده است ، سر وپا را با همان رطوبت مسح كند ، وبه احتياط واجب با پشت دست نيز مسح نمايد . ( مسأله 332 ) : اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ، ولى مقدارى از طرف انگشتان ومقدارى از طرف بالاى پا باز است ، بايد جاهائى كه باز است روى پا را ، وجائى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند . ( مسأله 333 ) : اگر در صورت يا دستها چند جبيره باشد ، بايد بين آنها را بشويد ، واگر جبيره ها در سر يا روى پاها باشد ، بايد بين آنها را مسح كند ، ودر جاى جبيره بايد به دستور جبيره عمل نمايد . ( مسأله 334 ) : اگر جبيره بيشتر از معمول أطراف زخم را گرفته وبرداشتن آن بدون مشقت وضرر ممكن نيست ، به دستور جبيره عمل كند وبنابر احتياط واجب تيمم نيز نمايد ، واگر برداشتن جبيره ممكن است بايد جبيره را بردارد ، پس اگر زخم در صورت ودستها است أطراف آن را بشويد ، واگر در سر يا روى پاها است أطراف آن را مسح كند وبراي جاى زخم به دستور جبيره عمل نمايد . ( مسأله 335 ) : اگر در جاى وضو زخم وجراحت وشكستگى نيست ، ولى به سبب ديگرى آب براي آن ضرر دارد بايد تيمم كند . ( مسأله 336 ) : اگر جائى از اعضاى وضو را رگ زده است ، ونمى تواند آن را آب بكشد ، يا آب براي آن ضرر دارد ، بايد به وظيفة جبيره عمل كند وبنابر احتياط تيمم هم بكند . ( مسأله 337 ) : اگر برداشتن چيزى كه در جاى وضو يا غسل چسبيده بدون مشقت وضرر ممكن نيست ، وظيفة اش تيمم است ، وبنابر احتياط عمل به وظيفة